Alles in ons lichaam werkt alleen binnen bepaalde fysisch-chemische voorwaarden. Dat zijn o.a. de juiste temperatuur, het juiste hormonaal evenwicht (daaronder horen alle lichaamshormonen), een gebalanceerd immuunsysteem en de juiste zuurgraad. De juiste zuurgraad is dus een van de voorwaarden voor een goede gezondheid. Zonder deze is het niet mogelijk goed gezond te zijn! Alle celfuncties en dus alle orgaanfuncties gaan achteruit als de zuurgraad afwijkt. Geen enkel orgaan ontsnapt
aan deze malaise. Bepaalde weefsels/functies zijn met meest gevoelig voor afwijkingen hierin, en dat zijn: botweefsel, haar, nagels, bloed(stolling), spieren, urinewegen, pezen en gewrichten. Een goede zuurgraad is voorwaarde voor behoud van een optimale gezondheid en voorwaarde voor behoud van met name gezonde botten.

Factoren die verzuring veroorzaken:

Verkeerde samenstelling van het dieet, verkeerde eetgewoonten.

• De vertering van eiwitten brengt zuren met zich mee zoals urinezuur, salpeterzuur, zwavelzuur

• Bij het metabolisme van zoetigheden en vetten wordt azijnzuur gevormd

• Koolzuurhoudende (bruisende) dranken produceren koolzuur en fosforzuur

• Basevormend voedsel dat niet goed gekauwd wordt, kan alsnog een verzurend effect op het lichaam hebben, omdat het in de darmen tot gisting kan overgaan.

• Gistings – en rottingsprocessen in de darmen agv spijsverteringsproblemen en slechte voedselcombinaties leiden tot verzuring en dysbiose

Ongewone lichamelijke belasting of een zware inspanning die niet goed wordt afgebouwd.

• Inspanningen van de spieren leiden tot de productie van melkzuur

• Geen cooling down bij het sporten zorgt ervoor dat die zuren niet goed afgevoerd worden

• Tijdens de energieproductie komt koolzuur vrij

Stress en negatieve emoties.

• Emoties waar we niet goed mee omgaan leiden tot verzurende reacties waardoor zoutzuur gevormd wordt

Verkeerde ademhaling.

• Door niet goed uit te ademen worden zuren niet goed uitgescheiden.

Chemische geneesmiddelen, genotsmiddelen (koffie, alcohol, roken).

• Koffie, en thee vormen looizuur en chlorogeenzuren

• Belasting van basevormende organen zoals lever, pancreas, galblaas dragen bij tot verzuring (teveel conserveringsmiddelen, alcohol, nicotine, vetten)

Milieubelasting (elektro-smog, milieuverontreiniging).

• Schaf een eco-decttelefoon aan, deze pulst alleen tijdens het bellen

• Plaats geen router in huis

• Houdt uw slaapkamer elektro-smogvrij, dus geen tv, geen elektrische wekker en geen mobliele telefoon op het nachtkastje

• Plaats schakelklokken tussen uw elektrische apparatuur zodat s'nachts uw huis niet bol staat van de elektromagnetische velden welke veroorzaakt worden doordat uw elektrische apparatuur op stand-by staat (ook de elektriciteitskabels veroorzaken deze velden dus het is beter dat ook deze "stroomvrij" zijn

Geen of onvoldoende lichaamsbeweging.

• Te weinig beweging leidt tot verzuring door de tragere uitscheiding van metabole zuren

Bepaalde ziekten en afwijkingen

• Nierziektes brengen met zich mee dat zuren onvoldoende worden afgevoerd

Een gezonde voeding zorgt mede voor een goed zuur-basenevenwicht en kan veel ziektes voorkomen. Er zijn een aantal geschikte therapieën als ondersteuning, zoals vasten- of sapkuren, hoge darmspoelingen, kleitherapie, kruidenthee, fytotherapie, relaxatietherapie, podosegmentale reflexologie, meer lichaamsbeweging, enz.

De zuren waarover sprake worden gevormd op celniveau, tijdens de stofwisseling. De niet-metalen zijn opgesloten in organische structuren (vnl. de aminozuren van eiwitten) en worden tijdens de stofwisseling omgezet tot metabole zuren. Overtollige zuren worden door de lever wateroplosbaar gemaakt en via de nieren uitgescheiden (bvb. urinezuur) of via de longen (bvb. koolzuur) uitgeademd. Tijdens de stofwisseling komen er meer zuren vrij dan basen.

Omdat de buffersystemen met grote zekerheid de juiste zuurgraad van het bloed garanderen, heeft men in de klassieke voedingsleer nauwelijks belangstelling voor de invloed van de voeding op het zuur-basenevenwicht. Toch zorgt een verstoord evenwicht in de voeding voor een voortdurende belasting van de buffersytemen.

Een goede verhouding voor onze voeding is 80% basen 20% zuren. Deze stelling is door alle deskundigen op dit gebied aanvaard . 

• Als we teveel zuren opnemen is ons lichaam verplicht om het teveel aan zuren te binden aan lichaamseigen mineralen zoals calcium, magnesium, ijzer en zink.

• Als gevolg van een tekort aan mineralen worden er minder enzymen aangemaakt in ons lichaam waardoor dit op tal van punten slechter gaat functioneren.

• Als er calcium en magnesium aan je botten worden onttrokken, dan heb je op den duur kans op osteoporose.
  Als er mineralen aan gewrichten worden onttrokken lijdt dat tot degeneratie en na verloop van tijd kan het immuunsysteem de verzuurde cellen in de gewrichten aanvallen, waardoor artritis ontstaat.

• Als er mineralen aan de spieren, gewrichtsbanden en pezen worden onttrokken, dan heb je meer kans ze te beschadigen of te scheuren. Omdat de buffers van het vet- en bindweefsel vol zijn, worden de zuren in het spierweefsel opgeslagen. Daarom kan het dan flink pijn doen als je onder aan je kuit een huidplooi pakt tussen duim en wijsvinger en dan flink knijpt. Door verzuring van de spieren kunnen sensibele zenuwuiteinden geprikkeld worden, waardoor pijn en spasmen kunnen ontstaan. Als zuren zich in de spieren en/of pezen, gewrichtsbanden en gewrichten gaan vastzetten kunnen jichtaanvallen en andere reumatische klachten ontstaan.

• Als er mineralen uit je bloedvaten worden onttrokken, kunnen er spataderen, aambeien, vaatvernauwing en doorbloedingsstoornissen ontstaan.

• Als er mineralen uit de bekleding van het darmkanaal worden onttrokken, kan je last krijgen van je onderbuik, colitis, diarree, de ziekte van Crohn, een spastische darm, enz.

• Als er mineralen uit de binnenwand van de slokdarm worden onttrokken, dan kan je last krijgen van brandend maagzuur. Nog later kan je last met slikken krijgen.

• Bij een te laag pH milieu (lees: te zuur milieu) kunnen deze enzymen bovendien niet actief worden.

• Als het bloed verzuurd is wordt minder zuurstof gebonden en getransporteerd waardoor er te weinig zuurstof in de weefsels belandt.

• Onze nieren en longen raken overbelast doordat ze trachten het teveel aan zuren uit te scheiden.

• Overal in ons lichaam, in ons bindweefsel, in ons vet en in onze spieren worden "slakken" opgeslagen.

  Directe gevolgen van verzuring en demineralisatie van het lichaam zijn:

  • Ontstekingen aan de huid (acnée, eczeem, steenpuisten, psoriasis, lipomen, cellulitis) en de slijmvliezen (geïrriteerde ogen, aften, tandvleesontsteking etc).

  • Ontstekingen zien we ook aan de prostaat, long, blaas etc.;

  • Verhoogde gevoeligheid voor allergieën en schimmelinfecties.;

  • Vermoeidheid, spier- en gewrichtsklachten (arthritis, arthrose),

  • prikkelbaarheid en een lage lichaamstemperatuur.;

  • Zuurbranden, maagzweren.;

  • Osteoporose, trage botgenezing, cholesterol verhoging, haarverlies, slechte nagels.;

  • Vochtophoping en obesitas.

De meeste vloeistoffen in het lichaam horen basisch te zijn, met een pH-waarde hoger dan 7. Een uitzondering hierop zijn maagsappen, die een pH-waarde horen te hebben van 1,0 tot 3,5. Door onze huidige manier van leven kan de zuurgraad van ons lichaam verschuiven naar de zure kant, dat wil zeggen een pH waarde lager dan 7. De algemene westerse consensus van voedingsdeskundigen, is dat de optimale verhouding om het lichaam gezond te houden 80% alkalischvormend voedsel en 20% zuurvormend voedsel is. Als je voeding in deze verhouding tot je neemt, bouw je een sterke weerstand op tegen ziekten.

Zuren: stoffen die waterstofionen afgeven, veel zuren geeft een acidose
Basen: stoffen die waterstofionen opnemen, veel basen geeft een alkalose
pH waarde: de negatieve logaritme van de positief geladen waterstofionen concentratie.
Hoe meer H+ ionen, des te zuurder is het milieu, des te lager is de pH. De pH schaal loopt van 0-14,
pH 7 = neutraal.
pH 0-7 is zuur
pH 7-14 is basisch

Therapie: Wat kun je er zelf aan doen om dit proces te keren?